Dromen van een andere realiteit.

Mijn fiets ziet er niet uit. Als ik geen zin heb om elke dag het autolawaai te ondergaan moet ik een route met een paar kilometer aardeweg nemen.

Dagen, weken na elkaar regent het nu al. De aardeweg is een modderweg geworden.

Ik wou dat mijn fiets een wit paard was dat nooit moe of vuil werd en waarop ik urenlang rondreed in een elegant kostuum.

Nogal wat anders dan de zweterige, bemodderde fietskleren die ik vlug uittrek als ik net op tijd op mijn bestemming gekomen ben.

Ik geef toe, de vidioclip van 'The Player' van Daan heeft mij op het idee gebracht, maar het gevoel van onvrede met de werkelijkheid was er al.

Claus

Hugo Claus is dood.
Omdat er al genoeg zijn wie het geen enkel verschil maakt toch een kort berichtje.

Mijn favoriete auteur was hij niet. Daarvoor was hij te anders. Te groots in zijn gedachten of te decadent, wie zal het zeggen. Teveel literatuur, teveel talent. Eén zin uit een gedicht van hem kon mij al naar adem doen happen. Daar tegenover voelde ik mij maar heel klein.
En toch was hij ook één van diegenen die toonden dat wij meer kunnen zijn dan boeren, vastgezogen in de Vlaamse modder.

Eilanden

Soms stoor ik mij aan mijn collega's. 's Middags gaat het gesprek meestal over voetbal. Daarbij wordt een ongelooflijke kennis geëtaleerd over de meest onbenullige voetbalploegjes.
Dan vraag ik mij soms af of er geen interessantere onderwerpen zijn, eet vlug mijn boterhammen en ga naar mijn bureau om wat op het internet te surfen.

's Avonds kom ik thuis en lees nog wat. Bouwdewijn Buch, de eilandenreeks.
Daarin kan je de geschiedenis tot in de onbenulligste details lezen van eilanden die nauwelijks bewoonbaar zijn en waar niemand in geïnteresseerd is.
Men zou zich kunnen afvragen of er geen interessantere onderwerpen zijn.